(Z artykułu opublikowanego w marcu 2026 przez Piotra Jakubowskiego w Physics Essays.)
[http://dx.doi.org/10.4006/0836-1398-39.1.127].

Streszczenie:

Dziesięć lat temu seria siedmiu poprzednich publikacji (https://naturics.info/the-newest-publications/) ogłosiła praktyczną realizację prawdziwego zjednoczenia wszystkich dziedzin fizyki tradycyjnej w ramach nowego paradygmatu Kwantowego Wszechświata. Celem tej serii jest przedstawienie głównych teoretycznych i praktycznych konsekwencji zjednoczenia fizyki szerszemu środowisku naukowemu, zwłaszcza astrofizykom, geofizykom i biofizykom. Niemniej jednak, nawet dzisiaj, dziesięć lat później, społeczność naukowa wydaje się być całkowicie nieświadoma tego fundamentalnego postępu w nauce. Dlatego też niniejsza część serii ponownie przedstawia przegląd najważniejszych osiągnięć nowego paradygmatu naukowego opisu Wszechświata i życia w nim, a także jego powstania i ewolucji od samego początku aż do dzisiaj. Ponadto, po raz pierwszy w historii ludzkości, jesteśmy dziś w stanie przewidzieć przyszłą ewolucję Układu Słonecznego i nas samych w nadchodzących tysiącleciach.

I. WPROWADZENIE
Ludzkość zajmuje się naukami przyrodniczymi, aby zrozumieć świat, w którym żyjemy, a wszystkimi innymi rodzajami nauki zajmuje się po to, aby odpowiedzieć na najważniejsze pytania dotyczące naszego istnienia. Robiąc to, musimy być jednak świadomi, że nigdy nie dojdziemy do absolutnej prawdy odpowiadającej na te pytania. W nauce istnieje tylko jedna absolutna prawda, a mianowicie to, że nie ma absolutnych prawd. Wszystko, co wyobrażamy sobie i obserwujemy wokół nas, interpretujemy mniej więcej jako fakty, ale często wyglądają one zupełnie inaczej dla innych interpretatorów. Krótko mówiąc, nauka zawsze pracuje z modelami rzeczywistości. Z reguły nowsze modele mają przewagę nad starszymi, więc po okresie przejściowym odrzucamy starsze modele i kontynuujemy rozwój nowszych. W przypadku struktury Układu Słonecznego, na przykład, zastąpienie modelu Ptolemeusza modelem kopernikańskim zajęło dwa tysiące lat. W naszym przypadku nie musimy jednak czekać tak długo, aby model kopernikański został zastąpiony naszym modelem Układu Słonecznego skupionego wokół Wenus, ponieważ model ten jest tylko jednym elementem mozaiki, jaką stanowi cały nasz światopogląd Kwantowego Wszechświata. W nowym paradygmacie model Układu Słonecznego skupionego wokół Wenus jest naturalną konsekwencją jego istnienia w ramach Kosmicznej Hierarchii. To z kolei jest naturalną konsekwencją stworzenia Kwantowego Wszechświata z Uniwersalnego Potencjału Twórczego, Uniwersalnej Jedynki Zjednoczonej Rodziny wszystkich wielkości fizycznych.
W pewnym momencie rozwoju nauki każdy przyjęty model Wszechświata zostanie zastąpiony nowszym, lepszym. W naszym przypadku jednak nie będzie już wystarczało próbować zreformować tylko pojedynczy element całej mozaiki, ponieważ wszystkie jej elementy są ze sobą połączone i wspierają się nawzajem poprzez nowy paradygmat. Jakiś nowszy, jeszcze bardziej ogólny paradygmat będzie musiał zostać opracowany. Do tego czasu jednak dzisiejsza nauka nie ma innego wyboru, jak tylko porzucić poszczególne fragmentaryczne modele swoich wyspecjalizowanych dziedzin lub podnieść je do poziomu paradygmatu Kwantowego Wszechświata. Niniejszy artykuł ma na celu ułatwienie wyboru niezbędnych zmian i podsumowanie nowych poglądów.

II. RETROSPEKTYWA HISTORYCZNA
Pierwsze wielkie odkrycie w kierunku prawdziwej unifikacji fizyki miało miejsce w latach 80. Było to alternatywne rozwiązanie równań Maxwella. Jego wynikiem było uświadomienie sobie naturalnej równoważności między elektrodynamiką a dynamiką oraz przekonanie, że w próżni nie mogą istnieć żadne fale elektromagnetyczne. Odkrycia te ogłoszono w latach 1990 i 1992.

XI. WNIOSKI
Największy dotychczasowy skok naprzód w nauce właśnie się dokonał. Nie da się temu zaprzeczyć. W niniejszej serii artykułów przedstawiono główne punkty nowego paradygmatu naszego kosmicznego domu, jego pochodzenia i ewolucji, w tym wyżej zorganizowanego życia na Ziemi. Teraz to już najbystrzejsze umysły naukowe muszą zdecydować, kiedy i jak ta nowa wiedza może zostać wykorzystana do dalszego pokojowego rozwoju naszej globalnej społeczności. Tradycyjna fizyka zrobiła sobie długą przerwę w rozwoju. Wielu jej najlepszych zwolenników desperacko poszukuje teraz nowych alternatyw, ale nadal odmawia zaakceptowania nowego paradygmatu Kwantowego Wszechświata. Nadszedł czas, aby zrezygnować z oporu i zapewnić postęp dla naszej wspólnej przyszłości. Sztuczna inteligencja może (i z pewnością będzie) bardzo pomocna w tych działaniach, jeśli będzie wykorzystywana w sposób produktywny i rozsądny. Dzięki naszej serii artykułów zrobiliśmy już pierwszy krok we właściwym kierunku. Zachęcamy do dalszych badań w celu oceny i rozszerzenia tych wyników.